ZKiW w Swarożynie


 
 

Trudne początki...
  
   Szkołę w Swarożynie źródła historyczne wzmiankują już w 1843 roku jako jedną z 8 szkół parafii katolickiej i ewangelickiej w Tczewie. Prawdopodobnie istniała jednak już wcześniej. Zaznacza się, iż wówczas spośród 61 dzieci 35 umiało biegle czytać po niemiecku i po polsku. Nauczyciel był katolikiem, nauki religii udzielano dzieciom katolickim w języku polskim. W 1877 roku były w Swarożynie dwie szkoły: ewangelicka z 48 dziećmi i nauczycielem Karolem Böhnke oraz katolicka z 61 dziećmi, które uczył Wojciech Rekowski. Nauczanie języka polskiego uległo całkowitej likwidacji w 1887 roku, zabroniono go nawet używać w czasie lekcji religii. Tak więc nauka polskich dzieci ze Swarożyna i okolic była naznaczona panowaniem niemieckim na Pomorzu aż do odzyskania przez Polskę niepodległości w roku 1918. Organizacja oświaty w wyzwolonej Polsce natrafiła na wiele przeszkód, zwłaszcza na naszych terenach. Jak wynika z kroniki przejęcie szkoły przez władze polskie nastąpiło w Swarożynie w 1921 roku i rok ten uznajemy za początek istnienia placówki.
 
 
 
Kalendarium dziejów szkoły


Szkoła ma bogatą i interesującą historię. Jej dzieje można podzielić na kilka okresów.

1921 - 1939 Okres obejmujący lata międzywojenne. Nauka odbywała się wówczas w starym budynku szkoły, a stan ilościowy uczniów kształtował się od 19 w 1922r. do 138 w 1939r. Z kart kroniki szkolnej wynika, że na stałe było wtedy zatrudnionych 3 nauczycieli w tym dyrektor szkoły.

1939 - 1945 Wybuch drugiej wojny światowej doprowadził do wkroczenia wojsk niemieckich do Swarożyna już 3 września 1939r. Ten trudny okres  w historii szkoły ciekawie przedstawia sama kronika ,,Około 15 października 1939r. zostaje przysłany do szkoły Niemiec Neuman, którego zapoznał ze szkołą i dziećmi p. K. Pawłowski. Dzieci znające język niemiecki wkrótce rozpoczęły naukę, a olbrzymia większość wkrótce za nimi zmuszona była chodzić do szkoły i uczyć się języka niemieckiego. W klasie zapanował niemiecki  środek pedagogiczny - kij. Co do faktu, że nie był on używany, lecz nadużywany zgodne są zdania wszystkich obywateli."

1945 - 1960  Po wyzwoleniu szkoła wznowiła działalność w kwietniu 1945r. zapisano do niej 126 dzieci. Rok szkolny rozpoczął się 16 maja a zakończył 15 lipca 1945r. i był to chyba najkrótszy rok szkolny w dziejach szkolnictwa. Sam budynek szkolny nie poniósł żadnych strat w wyniku działań wojennych chociaż został bardzo mocno zniszczony  wewnątrz. Lekcje odbywały się odtąd również w pałacu neoklasycznym - do zakończenia wojny majątku barona Eryka von Poleske. Pałac ów, po ucieczce byłego właściciela do Hamburga, wykorzystany został głównie na biura PGR-u i mieszkania dla jego pracowników.

2 września 1960 Tego dnia oddano do użytku nowy budynek szkolny. Jego budowę rozpoczęto w dniu 11 lipca 1958r. na ziemi szkolnej z funduszów państwowych. Wykonawcą było Terenowe Przedsiębiorstwo Budowlane z Tczewa. Początkowo budynek szkolny miał zawierać 4 sale lekcyjne, świetlicę i szatnię, a jego oddanie było przewidziane na 1 września 1959r. Z czasem w projekcie szkoły dokonano zmian i w rezultacie oddano ją w 1960r. Z początkiem roku szkolnego 1960/61 stan uczniów wynosił 212 przy zatrudnionych 6 nauczycielach.

24 kwietnia 1966 W ramach Tysiąclecia Państwa Polskiego Szkoła nasza otrzymała imię Stefana Żeromskiego.

1966 - 2006 Minione lata to okres wytężonej pracy kolejnych dyrektorów, nauczycieli i wszystkich pracowników nad kształtowaniem obecnego oblicza Szkoły. Polepszyły się warunki pracy nauczycieli i uczniów m.in. dzięki budowie toalet i sali biologicznej w roku szkolnym 1988/89, budowie szatni w roku szkolnym 1990/91, wymianie całej stolarki okiennej - w lipcu 2003r. oraz remont szkoly wraz z budową nowej sali gimnastycznej w 2005 roku.